Adını rivayete göre caminin bir kısmının iki buçuk günde inşa edilmesinden almaktadır. Bazı mutasavvıflar, bu ismin insanın yeryüzündeki geçici yaşamını ifade ettiğini iddia etmektedir. Bir diğer iddia ise bölgede düzenlenen iki buçul günlük bir panayırdan adını aldığıdır. Ancak Hintli bilim adamları bu adın tarihi kaynaklarda geçmediğini belirtmektedir.

İlk olarak Heratlı Ebu Bekir ve MS 1192’de Kutbuddin Aybek tarafından inşa edilen cami, erken dönem İslam mimarisinin bir örneğidir. Yapı 1199 yılında tamamlandı ve 1213’de Şemseddin İltutmuş tarafından daha da genişletildi.

Yapı 1947 yılına kadar cami olarak kullanılmıştır. Hindistan’ın bağımsızlığından sonra yapı Hindistan Arkeolojik Araştırma Ajansı’na devredilmiştir.