Remzi Bayraktar Konağı, 19. yüzyılın sonlarında inşa edilmiş olup bodrum kat üzerine iki kat ve bir teras katından oluşan büyük boyutlu bir yapıdır. Neoklasik üslupta tasarlanan konak, çıkmalı giriş cephesi, oval merdivenleri, taş söveli basık kemerli pencereleri, yatay kat silmeleri, balkon ve saçak kornişleri ile üçgen alınlığıyla dikkat çekmektedir. Kesme ve moloz taş malzemeyle yığma teknikle inşa edilen yapı, surların belirlediği sınır nedeniyle güneyden kuzeye doğru daralan düzensiz bir dikdörtgen plana sahiptir ve iç sofalı plan tipini izler.
Bodrum katın yanı sıra ana girişin de yer aldığı doğu cephesi, parkın açık alanına açılmaktadır. Ana girişe iki yandan yükselen taş oval merdivenlerle ulaşılır; bu merdivenlerin yanındaki açıklıklar bodrum katına inişi sağlar ve merdiven altındaki bölüm bir çeşme ile tamamlanmıştır. Hazırlık, temizlik, depo, odunluk ve sistem odalarından oluşan bodrumun üzerinde yer alan zemin kat, fevkani giriş kapısından ulaşılan geniş bir iç sofa etrafında şekillenmiştir. Bu katta batı yönünde iki kollu, orta sahanlıklı düz ahşap merdiven bulunur. Sofanın kuzeyinde doğuya bakan büyük kabul salonu, yanında ıslak hacim; güneyde yemek salonu; batıda ise mutfak yer almaktadır. Üst katta aynı plan düzeni sürdürülerek mekânlar yaşam alanı ve harem odaları olarak kullanılmıştır. Teras katı, kuzey ve güney yönlerinden geri çekilerek küçültülmüş, ancak alt katın genel plan şemasına sadık kalınmıştır; buradaki odalar da harem amaçlıdır. Zaman içinde işlev değişikliğine bağlı olarak iç mekânda çeşitli düzenlemeler yapılmıştır.
Mimari karakterini belirleyen Neoklasik anlayış, giriş düzeninde sütunlardan örme payelere dönüşen kademeli tasarım, cephelerdeki taş söveli ve dışa taşırılmış pencereler ile kırma çatının kiremit örtüsünde de izlenir. Yapı bir dönem belediyenin ek hizmet binası olarak kullanılmış, 2018 yılındaki restorasyonun ardından “Trabzon Muhibbi Edebiyat Müzesi Kütüphanesi” adıyla ziyarete açılmıştır. Konağın mülkiyeti günümüzde Bayraktar ailesine aittir.
