Molla Kent Beldesi’nin 4 km. kadar güney batısında, 1634 rakımlı, kuzeyi kayalık yüksek bir tepe üzerinde yer almaktadır (Çizim: 1). 38.93.54 kuzey, 42.02.51 doğu koordinatlarındadır. Kalenin güneydoğusundan gelen Marnuk Deresi kalenin güneyi ve batısını dolanarak kuzeyinden Develan Düzü’ne ulaşmaktadır.

Marnuk Kalesi güneyinde yer alan Marnuk Mevkiisi’nde ve kuzeyinde yeralan Zoğar Mevkii’nde (Develan Düzü) bulunan tarım arazilerine hâkim konumdadır.

Güneydoğusundaki Akkent Kalesine 2.250 m., Gavur Bendi olarak bilinen Urartu Barajı’na 2.350 m. mesafededir.

Doğu ve batı olmak üzere iki farklı teras üzerinde inşa edilen Marnuk Kalesi Dış ve İç kale olmak üzere iki bölüm halindedir. İç Kale, daha geniş tutulmuş olan 95×105 m. ölçülerindeki doğu teras üzerindeki bölümünde yer almaktadır. Yaklaşık 40×50 m. ölçülerindedir. Kalenin batı teras üzerindeki bölümü doğu bölümden daha dar olup, 50×55 m. ölçülerinde, kareye yakın plana sahiptir. Kaleye, Marnuk Deresi’nin de geçtiği güney kesimde, batıdan doğuya doğru devam eden, daha sonra eğimli doğu kesimden batıya dönen antik bir yolla ulaşılmaktadır. Kalenin girişi doğu kesimdedir. Yol doğu teras üzerinde, kalenin içinde de devam etmektedir. Gerek dış kale ve gerekse iç kale, yer yer 1 m.yi bulan yükseklikte günümüze ulaşmış kalker cinsi, işçiliksiz ve yarı işçilikli taşlarla örülmüş surla çevrilidir. Sur üzerinde, alanın topografik yapısından kaynaklanabilecek savunma zafiyetini ortadan kaldırmak için inşa edilmiş kule benzeri çıkıntılar yer almaktadır. Marnuk Deresi’nin de geçtiği kuzeyi oldukça dik bir yapıya sahip olmasına karşın bu yönde de sur kalıntıları izlenebilmektedir. Kalenin batı bölümünde ve iç kalede surlarla benzer işçiliğe sahip taş duvarlı mekân temelleri bulunmaktadır.

Gerek sur duvarları ve gerekse mekân duvarları kiklopik sayılabilecek boyutta, düzgün olmayan çok köşeli taşlarla örülmüştür. Bu duvar tekniği kalenin Erken Demir Çağ’a ait olduğunu göstermektedir. Ayrıca yüzeyden toplanan seramik parçaları da EDÇ. ve ODÇ. Dönemlerine ait seramik parçaları da bunu desteklemektedir.

Erzurum K. ve T.V.K.B.K.’nun 31.05.2008 tarih ve 968 sayılı kararı ile tescil edilmiştir.

* Kaynak: 28. Araştırma Sonuçları Toplantısı 2. Cilt., Sayfa 205