Doğu-batı doğrultuda inşa edilmiş olan kilisenin narteksi yoktur. İç mekan üçerden iki sıra halinde toplam altı taş sütunla bölünmüş üç nefl olarak düzenlenmiştir.Orta nef diğerlerinden daha geniş tutulmuştur. Sütunlar doğu-batı doğrultuda birbirlerine ve güney-kuzey doğrultuda duvarlara atılmış yuvarlak kemerleri taşımaktadır. Yan ve orta nef beşik tonozla örtülüdür. Ancak apsisin önündeki mekanın üst örtüsü çapraz tonozdur. Çapraz tonozlu yüzeyde akantüs yaprakları, haç ve çeşitli fiürlü tasvirler var. Ancak bezemeler solgun durumdadır. Apsis kemerinde ise Ermenice yazılargörülmektedir. Batı cephe bir üçgen alınlıkla bitirilmiş olup, alınlık yüzeyinde yonca biçimli bir pencere yer almaktadır. Her nefi önündeki apsis duvarlarında her hangi bir açıklık görülmez. Kuzey ve güney cephelerdedört alt, dört üst olmak üzere toplam sekiz pencere açıklığı görülmektedir. Dış cephede duvar ile çatı başlangıç noktasında kalın bir silme tüm cepheyi dolaşır. Duvar yüzeylerinden dışataşırılmış plastırlar dikkati çeker.

Süslemesi :Eserde taş süsleme yoktur. Bezemeler daha çok iç mekanda kemer ve duvar yüzeylerinde yer alır. Ağırlıklı olarak akantüs yaprağı şeklinde bitkisel fresko bezemeleri görülür. Apsis önündeki mekanın üst örtüsü olan çapraz tonozda ise haç ve fiürlü kompozisyonlar dikkati çeker.

Malzeme ve teknik: Düzgün kesme taş malzeme kullanılmıştır.

Tarihlendirme : Kilisenin kitabesi olmamakla birlikte inşaatının yapılabileceğine dair 1835 tarihli bir ferman olduğu belirtilir.1

  1. Kayseri Taşınmaz Kültür Varlıkları Envanterş, Sayfa 1240 ↩︎