Caminin üç tane kitabesi vardır. Giriş kapısı üzerinde yer alan kitabe inşa kitabesidir. H.942(M.1535-36) yılında Fakih oğlu Hoca Behzad tarafından inşa ettirildiği bilgisini verir.

Giriş kapısı sövesi ve batı cephedeki pencere alınlığına yerleştirilmiş diğer iki kitabe ise onarım kitabeleridir, H.1309(M.1891-92) ve H.1324(M.1908) tarihleri kayıtlıdır.

Bugün görülen son cemaat yeri ise 1956 yılında eklenmiştir. Kare planlı harimin bir bölüm eklenerek kuzeye doğru genişletildiği bir plana sahiptir. Mihrap önündeki kare mekan tromp geçişli büyük bir kubbeyle örtülmüştür. Sekizgen kasnak üzerine oturan kubbe kurşun kaplıdır. 1891-92 tarihli kitabede belirtilen onarım sırasında yapının kuzeyine eklenen enlemesine dikdörtgen planlı, aynalı tonoz örtülü mekan, büyük bir sivri kemerle kubbeli mekana bağlanmaktadır. Bu bölüme 1908 tarihli onarımda kadınlar mahfili eklenmiştir.

Caminin asıl giriş kapısı sonradan eklenmiş betonarme son cemaat yerinden içeride kalmıştır. Anıtsal özellikler taşımayan kapının iki yanında mazgal pencereler görülür. Doğu, batı ve güney cephelerde çift sıra halinde düzenlenmiş pencerelerden üst sıradakiler alçı şebekelidir. Yarım yuvarlak nişli mihrabı ve minberi oldukça sade olup Evliya Çelebi’nin bahsettiği süslü mihrap ve minbere benzememektedir. Geç dönem onarımı sırasında yenilenmiş olmalıdırlar. Güneydoğu köşede yer alan minare de 19. yy sonu veya 20.yy başındaki onarımlarda eklenmiştir. Minare sekizgen gövdeli, silindirik kaideli ve tek şerefelidir. Beden duvarları moloz taş ve tuğla ile inşa edilmiştir. Kemerlerde tuğla, kapı ve pencerelerde kesme taş kullanılmıştır. Minare ise tamamen kesme taştan yapılmıştır

(Uysal,1987; Evliya Çelebi,1999; Gündoğdu V.D,2006).

✶ Medya