Azizoğlu Konağı
- Kültür
- Cumhuriyet
- Yüzyıl
- 20. yy
- Durum
- Erişilebilir
Azizoğlu Konağı’nın inşa tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, ev sahipleriyle yapılan görüşmelere göre yapının 1945–1955 yılları arasında inşa edildiği anlaşılmaktadır. Bu dönemin mimari özelliklerini yansıtan konak, geniş bir alan üzerine kurulmuş birkaç binanın bir araya gelmesiyle oluşan bir yapılar topluluğu niteliği taşır.
Mimari plan açısından konak, kuzey ve güneyde konumlanan iki ana yapı grubundan meydana gelmektedir. Kuzeyde yer alan kütlelerden biri üç, diğeri ise iki katlıdır. Güneydeki grup ise, kabaltı üzerine oturtulmuş iki katlı bir binadan oluşur. Bu birleşim, hem işlevsel çeşitliliğe hem de mekânsal zenginliğe imkân tanır.
Kuzeydeki yapının giriş katı içten içe 11×3,6 metre ölçülerinde tek bir mekândan ibarettir ve depo ya da ambar işlevi görmektedir. Cephenin ortasında kapı açıklığı, sağ ve solunda pencereler bulunur. Katın önüne daha sonra beton eklemeler yapılmış ve burası teras şeklinde düzenlenmiştir. Buradan üst katlara çıkan merdivenlere geçiş sağlanır. Birinci katta dar dikdörtgen planlı bir hol, bunun batısında kare planlı bir oda, doğusunda ise bir oda ile tuvalet yer alır. Arkada ters T planlı bir koridor ve buna açılan dikdörtgen planlı iki oda bulunur. İkinci kat da aynı düzene sahiptir; kuzey tarafına balkonlu bir oda ve tuvalet eklenmiştir.
Kuzey cephesi hareketli bir görünüm sergiler. Giriş katı sonradan beton sıva ile kaplanarak özgünlüğünü yitirmiştir. Üst katlarda kapı ve pencereler dikdörtgen açıklıklı olup üzerlerine yarım daire atkı kemerleri yerleştirilmiştir. Pencereler duvar yüzeyinden çıkıntı yapacak biçimde düzenlenmiş, kemerlerle birlikte çerçeve etkisi oluşturulmuştur. Giriş kapısı kilit taşında ay yıldız motifi yer almakta, pencere lento taşlarında ise bitkisel süslemeler görülmektedir. Üst katlarda balkon kapısı çevresinde geometrik desenli bordürler, çiçek motifleri ve plaster başlıklar dikkat çeker. Ayrıca kemerlerde ay yıldız motifinin tekrarlandığı görülmektedir. Yapının kuzeydoğu ve kuzeybatı köşeleri pilastrlarla yumuşatılmıştır.
Kuzeyde moloz taştan yapılmış iki katlı bölümün cephesi daha sadedir; girişte yuvarlak kemerli bir kapı ve iki pencere, üst katta ise at nalı kemerli üçlü pencere grupları yer alır. Güney cephesi daha sade olmakla birlikte, güneybatıda kabaltı üzerine oturtulmuş iki katlı bölüm dikkat çeker. Üç yönde sivri kemerli açıklıkları ve çok sayıda penceresi vardır. Güneydoğu tarafındaki ikinci yapının birinci katı kesme taş, ikinci katı moloz taştan inşa edilmiştir. Burada basamakla çıkılan bir kapı, ortada sonradan eklenmiş demir parmaklıklı bir balkon ve yay kemerli pencereler bulunmaktadır. Balkon yuvarlak kemerli geniş açıklıklarıyla cepheye hareket katmaktadır.
Zaman içinde konak, ev sahipleri tarafından çeşitli onarımlar ve eklemeler görmüştür. Özellikle cephelere kapı ve pencere açılması, balkon eklemeleri ve giriş katına ek mekân yapılması gibi müdahaleler yapının özgün görünümünü değiştirmiştir.
Bugün Azizoğlu Konağı, hâlâ ayakta olmakla birlikte, geçirdiği onarımlar ve eklemeler nedeniyle özgün mimari niteliklerinden bir kısmını yitirmiş durumdadır.