Caminin harime geçişi sağlayan kapıları üzerindeki Farsça kitabeye göre 981-982/1573-1574 yıllarında Hacı Muhammet Bin Hacı Ali Şefkat Bin Kılıç ve Bozkoyunlu Şefkat Bin Kılıç tarafından yaptırılmıştır. Harime geçişi sağlayan orta kapı üzerindeki kitabeye göre Mısrî Hoca’nın oğlu Selim tarafından 1314/1896 yılında yapının onartıldığı anlaşılmaktadır. Cumhuriyet döneminde 1950 ile 1955 yılları arasında üst örtü açılmış ve betonarme ile kapatılmıştır. Cami günümüzde ibadete açıktır.

KİTABELER
1) Kapı üzerinde celi sülüs yazı türüyle ve Farsça yazılmış kitabe yer almaktadır. Kitabe Mermer malzemeye iki satır halinde kabartma tekniğiyle hakkedilmiştir. Harflerin aralarına lale rumi ve penç motiflerine yer verilmiştir. Satır araları cetvelle ayrılarak kartuşlanmıştır.

Bi-hakkı sûre-i Feth ve Tebâreke be-saht bâdireyn (?) menzili’l-mübârek
Karye-i Mezâr Sâhibu’l-hayr der şehr-i Ayntâb Hâcı Muhammed bin Hacı Ali Şefkat bin Kılıc fî sene 981

Anlamı:
1- Fetih ve Tebâreke surelerinin hakkı için …(?) bu mübarek yapı
2- Mezar Köyü’nden hayırsever Hâcı Muhammed bin Hacı Ali Şefkat bin Kılıc
tarfından 981/1573 yılında (yaptırıldı).

2) Yapının doğu kapısı üzerinde ikinci kitabe yer alır. Bu kitabe de birincisiyle aynı teknik özelliklere sahip olup tamir kitabesidir.

Bi-hakkı sûre-i Feth ve Tebâreke be-saht bâdireyn (?) menzili’l-mübârek
Tâife-i Bozkoyunlu Şefkat bin Kılıc sene 982

Anlamı:
Fetih ve Tebâreke surelerinin hakkı için …(?) bu mübarek yapıyı
Bozkoyunlu’lardan Şefkat bin Kılıc 982/1574 yılında yaptırdı.

İki kitabe, bir yıl farkla yazılmış fakat aynı yazı üslubu ve teknik özelliklere sahiptir. Kitabelerden birincisinde kasabanın adının “karye-i mezar” (Yatır Köyü); ikincisinde de yapının banisi olan “Bozkoyunlu” sülalesinden olduğu vurgulanmıştır.

3) Yapının harime açılan orta kapısı üzerindeki üçüncü kitabesi celi sülüs yazı türüyle, Osmanlı Türkçesiyle, beş satır halinde, mermere kabartma tekniğiyle hakkedilmiştir.

Oldu Mısrî Hoca’nın oğlu Selim
Sa’y edip bâni-i sâni güyâ
Mâlü cân bezl edip ehl-i hayrât
Dediler câmi-i Hayriye ona
Sene 1314 Muharrem

Anlamı:
Mısrî Hoca’nın oğlu Selim, hayır sahibi kişilerle birlikte can ve mallarıyla çalışıp bu caminin ikinci bânisi oldu. Ona (yapıya) “hayırlı bir cami = Cami-i Hayriye” diyerek 1314/1896 yılının muharrem ayında onarttı.

Yapının son cemaat yeri içinde kalan minare kaidesinde, başka bir yapıdan getirildiği söylenen, çok fazla yıpranması sebebiyle okunamayan dördüncü bir kitabe daha vardır. Altı satır halinde celi sülüsle ve Arapça taş malzemeye yazılmış bu kitabenin yapıyla ilgisi anlaşılamamıştır. Ancak bazı kelimelerden hareketle taş vakfiye
niteliğinde olduğu söylenebilir.1

  1. NİZİP’TEKİ MİMARİ ESERLER, 2006, Halil Eker, YL Tezi ↩︎