Kale Karakoç köyünün 3,9 km kuzeybatısında çevreye hakim bir tepe üzerine kurulmuştur. 2013 senesinde kurul onayından geçen envanter raporundaki gözlemlere göre, fiziki yapısı itibariyle, batı, kuzey ve kuzeybatı cephelerinde geniş ve yüksek bölümler oluşturan geçit vermez kayalık alanlardan doğal bir savunma sistemi olarak yararlanmıştır. Güney, doğu ve kuzey cephesinin yaklaşık 1/4’lük bölümü düşük eğimli bir yapıya sahip olmaları nedeniyle, duvar örülerek alan her yandan savunmaya uygun hale getirilmiştir. Duvarlar direkt olarak kayalık zemin üzerine oturtulmuştur. Duvarlar bir sıra orta boy dikdörtgen taşlar üzerine, bir sıra ince yassı taşların herhangi bir işçiliğe tabi tutulmaksızın düzgün yüzeylerinin dışa getirilmesi suretiyle örülmüştür. Temeli oluşturan ilk sıra taş dizileri nispeten daha büyüktür. Duvarların iç ve dış yüzeylerinde harç kalıntısı pek gözükmez iken, dolgu malzemesi olarak ufak taş parçaları beraberinde bol miktarda horasan tabir edilen harç kullanılmıştır. Kalenin iki burcu bulunmaktadır. Güneydeki ana girişten ayrı olarak küçük bir giriş de doğu duvarında burcunun yanında yer almaktadır. Ana giriş iki yanında bulunan kule kalıntısı önemli oranda korunarak günümüze ulaşmıştır. Genel olarak duvar kalınlığı 1,2-2 m, duvar yüksekliği ise 1-1,5 m arasında değişmektedir. En iyi korunan güney kısmında A-B burçları arası duvar uzunluğu 47,5 m olup toplam duvar uzunluğu yaklaşık olarak 101 metredir. Kale doğal yükselti oluşturan batı ve kuzey cepheleri ile birlikte 2830 m2 alanı kapsamaktadır.[1]

Kaynak:

[1] Keçikale Kalesi | Kırklareli Kültür Varlıkları Envanteri (kirklarelienvanteri.gov.tr)

[2] Kurtuluş, İ. H. (1996).’Trakya Bölgesi Kırklareli, Edirne, Tekirdağ, Çanakkale İllerinde “Türk Dönemi Kaleleri”’, XIV. Araştırma Sonuçları Toplantısı II. T. C. Kültür Bakanlığı, 27-31 Mayıs. Ankara: Anıtlar ve Müzeler Genel Müdürlüğü.

[3] Kaya, H. (1997). The Byzantine Fortresses of Yoğuntaş, Keçikalesi and Pınarhisar in the Kırklareli Region [Yüksek Lisans Tezi, Bilkent Üniversitesi]. http://hdl.handle.net/11693/17930

[4] Kuelzer, A. (2012). Byzantinische Festungen im Grenzgebiet der thrakischen Provinzen Eurōpē und Haimimontos. Bulgaria Mediaevalis. 3.

[5] Külzer, A. (2008). Ostthrakien (Eurōpē). Tabula Imperii Byzantini 12, Wien, s.240.

*Kalenin ve köy yerleşiminin çevredeki diğer Bizans yerleşmeleri içindeki konumu için bakınız:

[6] Karakoç (Καρακότς) | A map of Eastern Thrace. Tabula Imperii Byzantini 12, 1:800.000 – Andreas Külzer