Balıkesir, Gönen ilçesi, Bostancı köyünün 1,5 km. batısında yer alır. Kuzeyindeki yükselti silsilesinin güney ucunda bulunur ve güneyindeki Gönen Ovası ve Aisopos Havzası’na hâkim konumdadır. Erozyon sebebiyle tepenin bazı noktalarında ana kaya görülmekle beraber, arazinin köy merası olması sebebiyle tarım yapılmamaktadır. Bu sebeple yoğun bir otla kaplıdır ayrıca tepenin kuzeybatı eteklerinde, dereye yakın noktada da yerleşim izine rastlanmıştır. Yerleşme uzun süredir bilinmesine rağmen tescil edilmemiştir.

Genellikle tepe ve nehir kenarında yer alan iki yerleşme gibi incelenmiş olan alan ilk kez M. Özdoğan’ın yüzey araştırmaları sırasında 1989 yılında tespit edilmiştir. Höyük Tepe adı ve H7/5 kodu ile kaydedilen yerleşmede Arkaik ve Klasik Dönem’e ait büyük bir yerleşme ve tahrip edilmiş Kalkolitik ve İlk Tunç Çağı kalıntılarına rastlanmıştır. Daha sonra D. Yalçıklı araştırmalarında alan Höyücek Altı Mevkii adı ile anılmış ve Kalkolitik, İlk Tunç Çağı, Hellenistik ve Roma dönemlerine ait seramikler ile karşılaşılmıştır.

Tez kapsamında yürütülen arazi çalışmaları sırasında, alan köy merası olarak kullanıldığından, yüzey otla kaplı olduğundan ötürü verimli araştırılamamıştır. Buna rağmen tepenin düz olan zirve noktasının etrafını harçsız taş sıralarının çevirmiş olduğu görülmüş ve bu alanda araştırmalar yoğunlaştırılmıştır. Ayrıca diğer bir buluntu noktası da tepenin kuzeybatısında, M. Özdoğan tarafından tarif edilen noktadır. Burada su tahliye kanalı açmak amacıyla yapılan kazıda pek çok seramik parçaları tespit edilmiştir. Yerleşmeden bulunan seramikler arasında mantar ağızlıamphoraya ait ağız parçası, daldırma firnisli dışa çekik ağızlı kâse parçaları ve siyah firnisli kantharos kulp ve gövde parçaları bulunmuştur. Bu buluntulara göre yerleşmenin 4. yüzyılda kullanıldığı görülmektedir ancak ileri araştırmalarda uygun dönem ve teknikler ile daha erken dönemlerin de bulunması potansiyelini taşımaktadır.

Propontis’in Güneydoğusunda M.Ö. 1. Binyıl Yerleşmeleri ve Mezar Tipleri, Hüseyin Erpehlivan