İniler Camii, banisi, inşa tarihi ve mimarı hakkında bilgi veren herhangi bir kitabeye sahip değildir. Ancak camiyle ilgili bilinen en eski belge, 1723 tarihli bir Hurufat Defteri kaydıdır. Bu tarih, yapının en azından 18. yüzyılın başlarında faal olduğunu göstermektedir.

Mimari olarak cami, kuzey-güney doğrultusunda yerleştirilmiş ve mihraba dik uzanan üç sahından oluşan sade bir plan şemasına sahiptir. Doğu cephenin kuzey ucunda yer alan düz lentolu kapıdan girilen caminin girişinde, yapıyı yağmur ve güneşten koruyan ahşap bir sundurma yer almaktadır.

Caminin dış cepheleri moloz taşla örülmüş; iç mekân ise ahşap kolon ve kirişleme sistemiyle taşınan bir tavanla örtülmüştür. Bu ahşap tavanın üzerinde kırma çatı yer almakta olup, yapı dıştan bakıldığında yalın ama sağlam bir görünüm sergiler.

İç mekân aydınlatması geçmişte ahşap kolonlara asılı gaz lambalarıyla sağlanırken, gündüzleri iki büyük pencereden süzülen gün ışığı mekâna ferah bir atmosfer kazandırır. Tavan örtüsünde kuzey-güney yönünde yerleştirilen ahşap kirişler, sahınların üzerinde hem estetik hem de yapısal bir bütünlük oluşturur.

Güney cephede yer alan mihrap nişi, son derece sade biçimde tasarlanmış olup, bezemeden çok işlevselliği öne çıkarır. Caminin içinde minber bulunmaz; bunun yerine vaaz kürsüsü, doğu ve güney cephelerin kesişim köşesinde konumlanmış ve tamamen ahşaptan inşa edilmiştir.

Geçirdiği restorasyonun ardından cami, 2021 yılında yeniden ibadete açılarak hem dini hem de kültürel yaşamda yeniden yerini almıştır.