Agios Prokopios Kilisesi, 1857 tarihli mermer kitabesiyle inşa yılı belirlenen, kesme taşlardan yığma tekniğiyle yapılmış üç nefli bazilikal plana sahip bir yapıdır. Batıda çapraz tonoz örtülü üç birimden oluşan narteksten iç mekâna geçiş sağlanır. Naos, ikişer sütunla birbirinden ayrılmış beşik tonoz örtülü neflerden meydana gelir. Batıdaki ana girişin yanı sıra güneye açılan ikinci bir kapı da bulunmaktadır. Doğuda yarım daire planlı apsis ile pastoforionun tanımladığı alanın altında kripta olduğu düşünülen mekâna, prosthesis’in önündeki merdivenle inilmekte; ayrıca narteks üzerindeki galerinin güney duvarına yaslanan merdivenle üst kata çıkılmaktadır.

Cephe düzeni neoklasisizmden etkilenmiş yalın bir kurguya sahiptir. Bu özellik saçak silmeleri, plasterler ve üçgen alınlıklarla öne çıkmaktadır. Batı cephesi iki katlıdır: altta üç açıklıklı narteks, üstte galeri yer almakta, katlar düz bir silme ile ayrılmaktadır. Nartekste sivri kemerler kenarlarda ayaklara, ortada ikili sütunlara oturur. Üst katta plasterlerle sınırlandırılan yüzeylerdeki pencereler dışa açılır. Doğu cephesi, iç planı dışa yansıtan üç kademeli bir düzen gösterir. Apsis ve yan duvarlardaki dikdörtgen pencereler kornişlerle vurgulanmıştır. Simetrik kuzey ve güney cepheleri plasterlerle dikey bölümlere ayrılmış, klasik üslupta saçaklarla sonlandırılmıştır.

İç mekânda tonoz yüzeylerinde görülen “C” ve “S” kıvrımlı silmeler, Barok etkisini de hissettirmektedir. Buna karşılık, pencerelerin üzerindeki sivri boşaltma kemerleri daha sade bir görünüm sunmaktadır.

Bugün folklorik gereçlerin sergilendiği bir müze olarak kullanılan kilise, bu işlev değişikliği sırasında bakım ve onarımlar geçirmiştir. Alt kat döşemesi beton kilit parke ile kaplanmış, pencere ve kapı doğramaları yenilenmiştir.

✶ Kaynaklar