Başköy’ün batısındaki eğimli yamaç üzerine inşa edilmiş olan yapının çevresinde yerleşim yeri ve başka binaların olmaması burasının bir manastır olabileceğini düşündürtmektedir. Manastır batıdan doğuya doğru eğimlenen bir araziye inşa edilmiştir. Manastıra giriş güney cephedeki mekandan sağlanmaktadır. Bu mekan, batı cephesi kısmen kayaya oyulmuş dikdörtgen plânlıdır. Güney kuzey doğrultuda atılmış beş sivri kemerin taşıdığı sivri tonozlu bir üst örtüsü vardır. Bu mekanda freskolu veya taş bezemeli süslemeler yoktur. Dikdörtgen mekanın kuzeyindeki giriş bölümünden manastıra geçilmektedir. Giriş bölümü doğu-batı doğrultuda dikdörtgen bir mekandır. Sivri tonozlu üst örtü büyük oranda yıkılmıştır. Bu mekanın kuzey duvarı ortasına açılan ve yüksek kabartmalı akant yapraklarıyla bezeli kemer taşlarına sahip kapıdan manastıra girilmektedir. Manastır haç şeklinde bir plâna sahiptir. Haçın güney ve kuzey tarafındaki kısa kolları beşik tonozla örtülmüştür. Doğuda apsis bölümü ise dıştan sekizgen biçiminde tasarlanmış, içten yarım daire olarak düzenlenmiştir. Yarım daire küresel örtüye sahiptir. Haçın batı kolu diğerlerinden daha uzun olarak düzenlenmiş olup sivri tonozla örtülmüştür. Ortadaki kubbeli bölümün kubbesi yıkılmıştır. Kubbeye pandantifl geçildiği anlaşılmaktadır. Apsis ve duvarlarda dört İncilci, İsa ve Hz. Meryem’i konu alan büyük oranda tahrip olmuş, solmuş freskoların bakiyelerini görmek mümkündür.,

Süslemesi : Manastır giriş kapısında akantüs kabartmalı taş bezeme, duvarların iç yüzeylerinde ise dört İncilci ve Hz.İsa ve Hz.Meryem’le ilgili freskolar görülmektedir.

Malzeme ve teknik : Yapının genelinde kaba yonu moloz ve düzgün kesme taş kullanılmıştır.

Kitabesi : Yapının kitabesi yoktur.

Tarihlendirme : 5-6.yüzyılda yapılmış olabileceği söylenebilir.1

  1. Kayseri Taşınmaz Kültür Varlıkları Envanteri, Sayfa 1253 ↩︎