Tavlusun Aşağı Camii
- Tür
- Cami
- Kültür
- Osmanlı
- Yüzyıl
- 19. yy
- Durum
- Erişilebilir
Tavlusun Aşağı Camii, kitabesi bulunmadığından kesin inşa tarihi bilinmeyen bir yapıdır. Ancak yöre halkının aktardığına göre burada bulunan medresede eski kuşakların eğitim görmüş olması, caminin 19. yüzyılda yapılmış olabileceğini düşündürmektedir.
Mimari açıdan cami, kuzeyindeki medrese ve doğusundaki yazlık mescid (namazgâh) ile birlikte tasarlanmış olup, yapı topluluğu kabaca “L” planı göstermektedir. Avluya kuzeydeki kapıdan girilmektedir. Güneybatıda cami, güneydoğuda namazgâh, kuzeyde ise medrese birimi yer almaktadır. Namazgâhın üzeri zamanla betonla örtülmüş, ayrıca çatının güneydoğu köşesine beton malzemeden bir köşk minare eklenmiştir.
Bir mahalle mescidi olarak inşa edilen cami, güney-kuzey doğrultuda tek mekânlıdır. Doğu cephesinin kuzeyine kaydırılmış yuvarlak kemerli kapıdan giriş sağlanır. İç mekânda sahın ayrımı bulunmaz; kuzeydeki iki ahşap sütun yalnızca kadınlar mahfilini taşımak amacıyla yerleştirilmiştir. Üst örtü, duvarlara güney-kuzey yönünde atılan ahşap kirişler üzerine döşenen sal taşlarıyla kaplanmıştır. Güney cephedeki mihrap, basit dairesel bir nişten ibaret olup iki yanında dıştan dikdörtgen, içten yuvarlak kemerli pencereler bulunmaktadır. Ahşap minber herhangi bir bezeme özelliği taşımamaktadır. Caminin güneydoğu köşesinde, muhtemelen namazgâha açılan bir kapı sonradan kapatılmıştır. Duvarların alt kısmı bir metre yüksekliğe kadar ahşap lambriyle kaplanmış, zemin ahşap tahtalarla döşenmiştir. Kadınlar mahfili ise ahşap kafesle çevrilidir.
Kuzeydeki medrese bölümüne doğu cephesinin güney köşesine kaydırılmış yuvarlak kemerli bir kapıdan girilmektedir. Başlangıçta camiyle aynı şekilde ahşap örtülü olan bu mekân, 1970’li yıllarda betonla kapatılmıştır. Medresenin kuzey cephesinde bir ocak ile yanlarında derinliği az dikdörtgen nişler yer alır. Batı cephesinde küçük bir niş, doğu cephesinde ise avluya açılan iki pencere bulunmaktadır. Caminin doğusundaki namazgâhın üzeri betonla kapatılmış olsa da taştan mihrabı günümüzde hâlâ görülebilmektedir.
Süsleme açısından yapı oldukça sadedir; dikkat çekici bezeme unsuru yoktur. Malzeme seçiminde duvarlarda kaba yonu taş, pencere lento ve sövelerinde düzgün kesme taş, üst örtüde ise ahşap kullanılmıştır.