Sipahi Camii Osmanlı döneminde Müslümanların yoğunlukla yaşadığı bir mahallede inşa edilmiştir. Kaynaklarda yer alan farklı bilgiler caminin yapım tarihi konusunda kesinlik sağlamamaktadır: Niğde Sancağı Merkez Kasabası Asar-ı Atika Defteri’ndeki kayıtlar 16. yüzyıla işaret ederken, envanter kayıtlarında ise 1834 yılı verilmektedir. Bu nedenle caminin kesin inşa tarihi bilinmemektedir.

Mimari açıdan yapı, mihraba dik uzanan tek sahınlı dikdörtgen bir harimden ve onun batısında yer alan, ölçüleri daha küçük bir kışlık mekândan oluşur. İç mekânlar içten sivri beşik tonozla, dıştan kırma çatıyla örtülmüştür. Doğu cephenin kuzey köşesindeki ana giriş, yapının dış düzenlemesinde dikkat çekici bir konuma sahiptir. Güney cephedeki yarım daire kesitli yuvarlak kemerli mihrap, sonradan mermer kaplama ile yenilenmiş olup, yanında özgün olmayan ahşap bir minber bulunmaktadır.

Caminin en karakteristik unsuru güneydoğu köşesinde yer alan köşk minaredir. Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemlerinde pek çok cami ve mescitte görülen bu minare tipi, Sipahi Camii’nde özgün biçimiyle korunmuştur. Minareye çıkış, doğu duvarı boyunca uzanan on beş basamaklı merdivenle sağlanmaktadır. Taştan inşa edilen minare, dört sütun üzerine oturan kare planlı bir üst örtüye sahiptir ve örtünün üzerinde kübik biçimli bir külah yer almaktadır.