Hanönü Camii, 18. yüzyılın ikinci yarısında inşa edilmiş olabileceği anlaşılan bir yapıdır. Yamuk dikdörtgen planlı caminin zemini yol kotundan yüksekte bulunduğu için, girişe üç basamaklı bir merdivenle ulaşılmaktadır. Kuzey cephesinin ortasına yerleştirilen yuvarlak kemerli ve düz lentolu kapı, küçük bir methal mekânına açılır. Aynı cephe, yuvarlak kemerli iki pencereyle hafifletilmiştir. Kuzeybatı köşedeki tek şerefeli minare ise yapıya sonradan eklenmiş olup 1957 yılında inşa edilmiştir.

Methal bölümünün kuzeydoğu köşesinde yer alan merdiven, harimin kuzey cephesini bütünüyle kaplayan kadınlar mahfiline çıkış sağlar. Harim, çapları birbirinden farklı dört ahşap sütuna oturan kirişlerle taşınan düz ahşap tavanla örtülüdür. Günümüzde tavan alttan kontraplaklarla kaplandığından özgün görünümünü yitirmiştir. İç mekân, mihraba dik konumlanmış üç sahından oluşur. En kuzeydeki sütun hem üst örtünün hem de kadınlar mahfilinin taşıyıcısıdır. Güney duvarından içeri doğru taşırılmış olan mihrap, güncel seramik kaplamalar nedeniyle özgün niteliğini korumamaktadır.

Yapıda herhangi bir süsleme bulunmamaktadır. Duvarlarda kaba yonu taş, taşıyıcı ve üst örtü sisteminde ise ahşap malzeme kullanılmıştır. Caminin kitabesi yoktur. Kasabadaki Efendi Ağa, Cami-i Kebir ve Hocalar camileriyle gösterdiği benzerlikler dikkate alındığında, Hanönü Camii’nin 18. yüzyıl içinde inşa edilmiş olduğu kabul edilmektedir.

✶ Kaynaklar