Merkezi mekanlı camiler grubunda değerlendirilebilecek olan cami, mekanın tümüne hakim kubbeli birim ile bu bölüme kuzeyden eklenmiş tonozlu birimden oluşmaktadır. Yapının kuzey cephesinde üç bölümlü son cemaat yeri bulunmaktadır. Son cemaat yerinin yanları açıktır. Kuzeygüney doğrultuda dikdörtgen bir düzenlemeye sahip olan caminin cepheleri oldukça simetrik bir tasarım yansıtmaktadır. Doğu ve batı cepheler de biri üstte, diğerleri altta olmak üzere
toplam beşer pencere açıklığı yer almaktadır. Güney cephede ise biri üstte diğerleri mihrabın iki yanında olmak üzere toplam üç pencere açıklığı dikkati çeker. Kuzey cephede de diğer cephelerde olduğu gibi altta dikdörtgen biçimli yuvarlak kemerli iki pencere, üstte diğerlerinde farklı olarak iki adet yuvarlak pencere bulunmaktadır. Doğu, batı ve güney cephelerde üstte yer alan pencereler duvardan taşırılmış konsollara oturan dikdörtgen prizmal kaidelerin taşı- dığı çifte sütunlarla çerçevelenmiştir. Pencereler üstten alınlıklı altta ise kıvrımlı bir kartuşla çerçevelidir. Alınlık yüzeyleri akantüs yapraklı kıvrımdalla süslenerek cepheyi olağanüstü hareketli birer duvara çevirmiştir. Güney, doğu ve batı duvarları üçgen alınlıklı olarak tamamlanmıştır. Dış cephede duvarlar alt pencerelerin
kemer alınlık hizalarından başlayan ve alınlıklarıda çerçeveleyecek şekilde yatay olarak dolaşan profili bir silme kuşağıyla ikiye bölünmüştür. Harimin kuzeybatı köşesinde caminin tek şerefeli minaresi yer almaktadır
Caminin avlu kapısı, yani son cemaat yeri giriş ekseni üzerindeki kapı, yakın çevredeki Surp Astvatzatzin Manastırı misafirhanesinin giriş kapısıyla büyük benzerlik göstermekte olup aynı mimarın eseri olabileceği düşünülmektedir; üzerindeki Latin rakamlı kitabe ise yapının 1906 yılında inşa edildiğini göstermektedir.1

  1. Kayseri Taşınmaz Kültür Varlıkları Envanteri, Sayfa 1230 ↩︎