1958-1960 yıllarında İstanbul Arkeoloji Müzeleri tarafından yapılan kazı sırasında ortaya çıkarılan sütunsuz, dikdörtgen planlı bir sarnıç kalıntısıdır.

Özgün halinde farklı bir işlevi olan yapının 11. yüzyıl sonları ya da 12. yüzyıl başlarında sarnıca dönüştürüldüğü düşünülmektedir. Yapının duvarlarının bir kısmı Iustinianus dönemi özellikleri göstermektedir.

İnşa edildikten sonraki bir devirde içi su geçirmez sıvayla sıvanarak sarnıca dönüştürülen yapı içerisindeki bir mekan da muhtemelen 11 veya 12. yüzyıllarda martyrium haline getirilmiştir.1

  1. Altuğ, Kerim. (2013). İSTANBUL’DA BİZANS DÖNEMİ SARNIÇLARININ MİMARİ ÖZELLİKLERİ VE KENTİN TARİHSEL TOPOGRAFYASINDAKİ DAĞILIMI [Doktora tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi]. ↩︎
✶ Medya

✶ Kaynaklar