Şeyh Abdurrahman Erzincanî’nin Erzincan’dan göç ederek Adıyaman’a bağlı Zey (İndere) köyüne yerleşen bir tasavvuf önderi, bir gönül eri olduğu genel kabul görmektedir. Şeyh Abdurrahman Erzincanî’nin göçüp geldiği yer olarak Türkiye’de mevcut olan, herkesçe bilinen Erzincan olduğunu söyleyenler olduğu gibi, Özbekistan’ın Buhârâ vilayetine bağlı bir kasaba olan Erzincan olduğunu söyleyenler de vardır.

Osmanlı öncesinde ve Osmanlının ilk döneminde adı geçen vakfa ait mal varlıkları Tapu tahrir defterlerine Şeyh Abdurrahman Erzincanî’nin oğlu Şeyh Abdulğafur’un müracaatıyla 1530 yılında kaydedilmiştir. Yaşadığı yıllar olarak bilgi bulunmadığından, bu kayıtların Şeyh Abdurrahman Erzincanî’nin vefatından sonra gerçekleştiğinden hareketle, kendisinin 15. yy.ın sonları 16. yy.ın başlarında yaşadığı anlaşılmaktadır.

Şeyh Abdurrahman Erzincanî ismini taşıyan ve 15. yüzyılda yaşadığı arşiv kayıtlarında yer alan bir başka tasavvuf önderi de Malatya Darende’ye bağlı Balaban beldesinde medfun olup, bu iki zatın farklı kişiler oldukları arşiv kayıtlarından anlaşılmaktadır.1

Günümüzde türbe binası iki oda, bir mescit, bir yemek pişirme yeri, bir kilerden oluşmaktadır. Türbede Şeyh Abdurrahman Erzincani ve  aile fertlerine ait dört sanduka vardır.  Şeyh Safiyüddîn Erdebilî’nin (1252-1334) halifelerinden olduğu bilgisinden hareketle, kendisinin Safeviye tarikatına bağlı olduğu kabul edilebilir (E.M.).

—–

  1. Bahattin Turgut, Adıyaman Şeyh Abdurrahman Erzincanî Zaviyesi Vakfı, Vakıflar Dergisi, s.50, 2018. ↩︎