Kapaklı Çeşme, bugünkü Kapaklı Çeşme Sk. üzerinde bulunan, Osmanlı dönemi çeşmelerinden biridir. Hala görülebilir olan bu çeşmenin yerinde etrafında, 20. yüzyılda üç çeşme daha bulunmaktaydı. Bunlar, Taş Suyu, Düzün Çeşme ve Hünkar Suyu isimlerini almış çeşmelerdi. E-80 Otoyolu’nun güneyinden akan su, dereye dönüşmektedir ve bu bölüme Pekmezalçağı (Pekmez Akça) Deresi denmektedir. Bu dere, Kapaklı Çeşme civarında Hünkarpınarı ismini alır. Yunanca olarak da Kapan Deresi denen Hünkarpınarı’ndan D-100 Otoyolu’na kadar düzenli bir akış gösteren dere, otoyolu geçip Altınorak Mevkii’de çatallanma gösterir ve alüvyon bir saha oluşturup Çamurlu Dere ismini alır.1

1912 yılından sonra Yapağca’ya yerleşmeye başlayan Rumlar, Kapaklı Çeşme’yi ayazmaya çevirmiş ve bu ayazmayı Hagios Ioannes Theologos’a adamıştır. ΘΡΑΚΙΚΑ dergisindeki ayazma çalışmalarına erişilebilen Elpiniki-Stamuli Sarandi, “ Çanta- Yapağca arasındaki tarlalar üzerinde uzanan… Ioannes’in Kapanas (Kapan)’ı..” gibi ifadelerle bu ayazmayı tanıtmıştır. 1922 yılında Yapağca’da 500 Rum yaşamaktaydı. 2 ve 3

Çeşmeye ismini veren “Anas strepera”, Yunanca “Καπακλής” denen bir kuş türüdür. Bir halk anlatısına göre, Alipaşa’da yaşayanlar suyunu Kapaklı Çeşme’den, Yapağca’da yaşayanlarsa suyunu Leylek Çeşme denen ve Hamam Deresi üstünde bulunan çeşmeden almaktaydı. 1963 yılına dek bitişik olan bu iki köyler arasında kimi zaman çekişmeler bulunmaktaydı. Özellikle Çerkes muhacirlerle Yapağca yerlileri arasında, muhtelif tarla ve arazi kullanımıyla ilgili belge bulunmaktadır.

  1. Sarandi, Elpiniki-Stamuli (1943). ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΙΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ (Trakya’nın Ayazmaları). ↩︎
  2. İSTANBUL AVRUPA YAKASI (SİLİVRİ-SELİMPAŞA-ÇATALCA-K.ÇEKMECE -KİLYOS) EYLÜL 2009 SEL FELAKETİ İNCELEME RAPORU (PDF). T.C. İSTANBUL BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ, DEPREM RİSK YÖNETİMİ VE KENTSEL İYİLEŞTİRME DAİRE BAŞKANLIĞI, DEPREM ve ZEMİN İNCELEME MÜDÜRLÜĞÜ. 2009. s. 27. ↩︎
  3. Külzer, (Prof Dr.) Andreas (2008). Tabula Imperii Byzantini 12, Ostthrakien (Europe). Österreichische Akademie der Wissenschaften, Wien. ↩︎