Kayseri Kapalı Çarşısı, kaynaklarda İstanbul Kapalıçarşısı’ndan sonra Anadolu’nun en büyük tarihî kapalıçarşı örneği olarak kabul edilir. İlk kuruluş tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte kökeni 15.-16. yüzyıllara kadar götürülmektedir; çarşı sonraki yüzyıllarda yeni bölümlerin eklenmesiyle genişlemiştir. 1849 ve 1870 yangınlarında büyük zarar gören çarşı, özellikle 1870 yangınının ardından Maraşlı Osman Paşa’nın girişimiyle belediye tarafından 1.804 dükkânlı, kâgir ve kapalı bir çarşı olarak yeniden inşa edilmiştir. 1907 Ankara Vilayeti Salnamesi’nde ise iki binden fazla dükkân ve mağazayı içine alan büyük bir kâgir çarşı olarak kaydedilmektedir.
Cumhuriyet’in ilk yıllarına kadar Kapalıçarşı bugünkünden daha genişti ve Cumhuriyet Meydanı’na, Saat Kulesi ile bugünkü Bürüngüz Camii çevresine kadar uzanıyordu. Vali ve Belediye Başkanı Nazmi Toker döneminde (1932-1936) meydanın genişletilmesi ve imar düzenlemeleri kapsamında çarşının bu yöndeki önemli bir bölümü ortadan kaldırıldı; Tol Çarşı 1935-1936’da yıkıldı, Kazancılar gibi bazı sokakların tonozları açıldı, buna karşılık Katrancılar gibi sağlam bölümlere dokunulmadı. Eski fotoğraflar, daha sonra Bürüngüz Camii’nin yerini alacağı İki Kapılı Cami’nin eski Kapalıçarşı dokusuyla iç içe bulunduğunu, çevresindeki çarşı bölümlerinin yıkılmasıyla caminin meydan kenarında daha bağımsız bir yapı hâline geldiğini göstermektedir.
Çarşı, kuzey-güney ve doğu-batı doğrultusunda uzanıp birbirini kesen sokaklar boyunca sıralanan dükkânlardan oluşur. Tarihî çarşı dokusu içerisinde Hacı Efendi Çarşısı (1844), Urgancılar, Bezciler, Börekçiler, Sipahi Pazarı, Gazezler/Kazzazlar, Terziler, Damgacılar, Kürkçüler, Debbağlar, Katrancılar ve Eskiciler gibi farklı meslek ve ticaret kollarının adlarını taşıyan bölümler bulunmuştur.
