Türbenin Sultan II. Abdülhamid döneminde onarım gördüğü tahmin edilir. Avluya özgün mimarisinin bozulduğunu tahmin ettiğimiz tac kapıdan girilir. Avlunun sağında köşede türbedar odası olduğunu tahmin ettiğimiz bir tek odalı bir yapı vardır. Türbenin çevresinde merdivenle çıkılan hazire bulunmaktadır. Bu hazirede çok sayıda kitabeli ve sanat değeri olan şahideli mezarlar görülür. 14. yy tarihlenen türbe, bugün tamamıyla yenilenmiştir1. Ancak, günümüzdeki haline ne zaman kavuştuğu bilinmemektedir. Tek katlı, dikdörtgen planlı türbe, içten kubbe, dıştan kırma çatı ile örtülüdür. Doğu batı doğrultusunda uzanan dikdörtgen planlı yapının orta bölümü, üst kotta dört yönden atılan birer kemerle kareye çevrilerek pandantif geçişli kubbe ile örtülmüştür. Kubbe örtülü orta bölüm, yapının kuzey ve güney cephelerinin orta kesimlerinin yükseltilmesine bu da cephelerin ortada yüksek, iki yanda daha alçak kotta bitirilmesine neden olmuştur. Türbenin tüm cepheleri üst kotta, aşağıdan yukarı doğru genişleyen kalın bir silme kuşağı ile son bulmaktadır2.

Türbenin bahçesinde bazı mezar taşları bulunmaktadır. Örneğin Bursa’da Süvarî 1. Redif Alay Komutanı Yüzbaşı Hacı Burhaneddin Bey’in kabri de buradadır. Kitabe, Muhammet Erdi Gökyar tarafından okunmuştur.

Lâ ilâhe illâllah, Muhammedun resûlullâh.
Ah kim bu (?) içinde bende şâdân olmadım,
Çaresiz bir derde düştüm (?) imkan bulmadım.
Geçti ömrüm şu cihanda görmedim sıhhat yüzün.
Bir misafir gibi geldim ben de mihmân olmadım.
Bursa’da Süvarî Redif Birinci (1.)
Alay Kumandanı Kaîm-makâmı (Kaymakam Yüzbaşı) izzetlü Hacı
Burhaneddin Bey’in ruhuna Fatihâ.
Sene H. 1317, fi 1 Rebiülâhîr. (9 Ağustos 1899)

  1. Eskişehir Mevlevihanesi, Kesit Yayınları, Dr. Hasan Hüseyin Adalıoğlu – Nizamettin Arslan. ↩︎
  2. Eskişehir Zaviye ve Türbeleri, Anadolu Üniversitesi, Prof. Dr. Erdal Altınsapan – Doç. Dr. Canan Parla. ↩︎
✶ Medya