Ahmediye Meydanı civarında ve Gündoğumu Caddesi’nin sol tarafında, köşeye yakın bir yerde bulunuyordu.

Camiin kıble tarafında, kapısı Toptaşı Caddesi’ne açılan Saçlı Şeyh Hüseyin Efendi’nin Sünbülî Tekkesi, son cemaat yerinin önünde ise, Korucu Baba’nın açık türbesi vardı. Üsküdar’ın eski resimlerinde camiin ve türbenin yeri açıkça görülmektedir. Buna göre, mabedin son cemaat yeri ahşap olup sağ taraftaki minaresi, muntazam kesme taştan yapılmıştır. Kısa ve güdük olan bu minare, Gündoğumu Caddesi’nin hemen kenarındadır.

Ayvansarayî Hüseyin Efendi’nin bu açıklamasından mabedin, Devatcızâde Şeyh Mehmet Efendi tarafından yapıldığını öğreniyoruz. Mehmet Efendi, 1679 senesinde vefat ettiğine göre, camiin en geç, 1675 tarihlerinde yapıldığı söylenebilir. Ahşap olduğu sanılan mabet, yapımından 74 yıl sonra harap olmuş ve istek üzerine, Sultan I. Mahmut (1730-1745) tarafından, 1748 tarihinde kârgir olarak yeniden inşa olunmuştur. İkinci yapımından 170 sene sonra 1918 tarihinde, büyük Doğancılar yangınında yanmıştır.

* Kaynak: Yüzyıllar Boyunca Üsküdar, Sayfa 1048

Not: Tespitlerimize göre Nermi Haskan ilgili cami bahsinde tarifi çizdiği haritada da doğru vermesine rağmen Yeniçeşme Camii’nin fotoğraflarını kullanmıştır.

✶ Kaynaklar